Początkowo zamieszkiwał w mieszkaniu swojego dziadka Teofila, wkrótce zmuszonego do opuszczenia domu. Po wysiedleniu z rodzinnego domu w centrum Lwowa zamieszkał wraz z rodzicami i bratem w mieszkaniu położonym na obrzeżu miasta, zajmując lokal wraz z inną rodziną. Podjął pracę w fabryce wyrobów skórzanych, nadzorowanej przez SS, skąd został usunięty z równoczesnym wpisem na listę przeznaczonych do transportu do obozu, co miało zostać zrealizowane w najbliższym czasie. Następnie prowadził akcję podrabiania fałszywych dokumentów tożsamości dla swoich krewnych przy pomocy danych uzyskiwanych w parafiach.
Pod okupacją niemiecką jego ojciec nadal zajmował się pracą w spółdzielni, a matka wraz ze szwagierką Zofią prowadziła wytwórnię ciastek. Wobec prowadzenia przez okupantów akcji ujęcia Żydów z ulicy miasta i wywożenia ich do obozu zagłady Bardachowie przenieśli się do kryjówki w komórce nad garażem przy kwaterze gestapo, gdzie przebywali przez wiele dni, a Witold dostarczał tam bliskim środki żywnościowe. Potem Bardachowie przenieśli się do rzekomo bezpieczniejszego schronienia, skąd zostali usunięci i wywiezieni ciężarówkami do obozu.