Tematyce tej poświęcił też opublikowany w listopadzie 1956 w „Po prostu” artykuł Na szlaku zasadniczego sporu, w którym krytykował monopolistyczną pozycję elit partyjnych w stosunkach społecznych i gospodarczych oraz wzywał do reform parlamentarnych.
Od 1956 współtworzył Biuro Studiów i Oceny Programów Krajowych i Zagranicznych Polskiego Radia, pracował też jako kierownik Biura Listów Polskiego Radia (1956–1959); jednostki te w 1958 weszły w skład Ośrodka Badania Opinii Publicznej. W tym samym roku został członkiem zespołu badawczego przy Katedrze Pedagogiki Ogólnej Uniwersytetu Warszawskiego, który zajmował się badaniami nad przestępczością i chuligaństwem wśród młodzieży. W 1959 opublikował książkę Czy Johnny stanie się gangsterem? Uwagi o metodach walki z przestępczością młodzieży, w 1960 Niebezpieczne ulice. U źródeł chuligaństwa. Materiały i refleksje (razem ze Stanisławem Manurzewskim) – były to pionierskie prace poświęcone tej tematyce, które wykazywały, że zjawiska patologiczne mają miejsce także w socjalizmie. Od 1 lutego 1961 był zatrudniony w Katedrze Pedagogiki Specjalnej na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego jako starszy asystent. W 1965 obronił pracę doktorską Problem chuligańskiej podkultury.