Rigsdaler in specie liczył 84 dalerskilling lub 64 kronskilling, a będąca w obiegu obok marki korona liczyła 126 dalerskilling lub 96 kronskilling.
Duński system walutowy ustalony w 1625 roku przedstawiał się następująco: 12 fenigów = 1 szyling koronowy (kronskilling), 16 szylingów = 1 marka, 4 marki = 1 srebrna korona, 6 marek = 1 rigsdaler oraz 8 marek = 1 złota korona. System walutowy Danii z 1625 roku przedstawia poniższa tabela:
monetaRigsdaler in specieKorona srebrnaMarkaKronskillingFenigKorona złota1 i 1/3281281536Rigsdaler in specie1 i 1/26961152Korona srebrna464768Marka16192Kronskilling12
Ponieważ w 1625 roku korona srebrna zawierała 14.964 gramów srebra, na liczącego 1 i 1/2 srebrnej korony talara przypadało 22,446 gramów srebra. W tym samym czasie marka duńska zawierała 4,065 gramów srebra – więc 6 marek duńskich przypadających na jednego talara zawierało 24,39 gramów czystego srebra. Talar duński równy był wtedy 3 markom lubeckim.
W 1676 roku rigsdaler zawierał 22,5 grama czystego srebra.
Od 1713 roku istniały w Danii dwa oddzielnie współistniejące systemy, kurant i specie. Waluta kurantowa oznaczała pieniądz o obniżonej wartości i obok monet obejmowała też banknoty.