Własnym sumptem wystawił monumentalną kamienicę Goldstanda, jedną z najwyższych w Warszawie, przy ówczesnym placu Zielonym. W 1912 sfinansował również budowę Miejskiego Zakładu Położniczego im. św. Zofii. Szpital otrzymał imię świętej Zofii, patronki położnych; imię to nosiła też matka fundatora placówki, która zmarła przy porodzie. Przed wojną działał w Stronnictwie Polityki RealnejKurjer Warszawski, R.106, nr 279 (10 października 1926) + dod., s. 23..
Po wybuchu I wojny światowej zorganizował w pałacu w Zaborowie szpital, oddając sale pałacowe na rzecz rannych żołnierzy. Pracował w Komitecie Obywatelskim m.st. Warszawy obejmując sprawy finansowe. Był referentem prawno-dyscyplinarnym w kancelarii przybocznej Zdzisława Lubomirskiego. Po utworzeniu Rady Regencyjnej pełnił funkcję jej skarbnika. W 1918 był członkiem sejmiku powiatowego warszawskiego z kurii wielkiej własności ziemskiej. Wspierał Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, którego był skarbnikiem w latach I wojny światowej. Był kolekcjonerem sztuki. Posiadał w swoich zbiorach obrazy m.in. Józefa BrandtaTygodnik Illustrowany, R.52, nr 23 (10 czerwca 1911), s. 445., Józefa Chełmońskiego i Apoloniusza Kędzierskiego.