Prezbiter W latach 1894–1895 pracował jako wikariusz w parafii św. Marcina w Poznaniu, a w latach 1895–1896 w parafii archikatedralnej w Poznaniu. Od 1896 do 1899 był kanclerzem kancelarii arcybiskupiej. W 1899 został wysłany do Gniezna, gdzie objął funkcję drugiego penitencjarza w archikatedrze, a w 1900 został wykładowcą prawa kanonicznego i teologii moralnej w miejscowym seminarium duchownym. W 1901 powrócił do Poznania, gdzie pełnił funkcje sędziego prosynodalnego, cenzora ksiąg, kaznodziei katedralnego, asesora i radcy, a od 1909 oficjała i wikariusza generalnego. W 1901 został ustanowiony kanonikiem gremialnym Kapituły Metropolitalnej w Poznaniu, a w 1914 uzyskał tytuł prałata domowego Jego Świątobliwości.
W 1895 założył Towarzystwo Młodzieży Polsko-Katolickiej pod wezwaniem św. Stanisława Kostki w Poznaniu, którego patronem był do 1899.