Biskup W styczniu 1915, razem z Janem Beisertem i Stanisławem Okoniewskim, został wymieniony w ternie przedstawionym papieżowi przez arcybiskupa metropolitę Edwarda Likowskiego na stanowisko jego koadiutora z prawem następstwa. Po śmierci arcybiskupa Likowskiego, która nastąpiła 20 lutego 1915, Stolica Apostolska zawiesiła przysługujące kapitułom gnieźnieńskiej i poznańskiej prawo wyboru nowego metropolity. Jego kandydaturę poparł kanclerz Rzeszy Theobald von Bethmann Hollweg, przewidując, że jako metropolita będzie zachowywał lojalność wobec państwa niemieckiego.
30 czerwca 1915 papież Benedykt XV prekonizował go arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim i poznańskim. Ze względów zdrowotnych chciał zrzec się urzędu, na co papież jednak nie wyraził zgody. Rządy w obydwu archidiecezjach przejął 12 września 1915, a 21 września 1915 otrzymał święcenia biskupie i odbył ingres do Archikatedry Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu. Konsekrował go kardynał Felix von Hartmann, arcybiskup metropolita koloński, któremu asystowali Adolf Bertram, biskup diecezjalny wrocławski, i Wilhelm Kloske, biskup pomocniczy gnieźnieński. Razem z nim sakrę biskupią przyjął biskup pomocniczy poznański Paweł Jedzink. 3 października 1915 odbył ingres do archikatedry gnieźnieńskiej, podczas którego otrzymał paliusz.