W 1953 roku Betty M. Twarog i Irvine Page wykazali obecność serotoniny w mózgu ssaków, co przyczyniło się do rozwoju badań nad jej rolą jako neuroprzekaźnika.
Budowa chemiczna
Serotonina jest pochodną indolu i tryptaminy. Jej cząsteczka zawiera układ indolowy z grupą hydroksylową w pozycji 5 oraz łańcuch 2-aminoetylowy w pozycji 3. Jej wzór sumaryczny to C10H12N2O, a masa molowa wynosi 176,22 g/mol.
Biosynteza, magazynowanie i metabolizm
thumb|Biosynteza i metabolizm serotoniny
Serotonina powstaje z tryptofanu w dwóch reakcjach enzymatycznych. Pierwszym etapem jest hydroksylacja L-tryptofanu do 5-hydroksytryptofanu (5-HTP), katalizowana przez hydroksylazę tryptofanu (TPH). Reakcja ta stanowi etap ograniczający szybkość biosyntezy serotoniny. Następnie 5-HTP jest dekarboksylowany do serotoniny przez dekarboksylazę L-aminokwasów aromatycznych (AADC, DDC).
U ssaków występują dwie izoformy hydroksylazy tryptofanu. TPH1 odpowiada przede wszystkim za syntezę serotoniny w tkankach obwodowych, w tym w komórkach enterochromafinowych, natomiast TPH2 występuje przede wszystkim w neuronach serotoninergicznych.
Serotonina nie przechodzi w istotnym stopniu przez barierę krew–mózg, natomiast jej prekursor, tryptofan, może być transportowany do ośrodkowego układu nerwowego.