Na pokładzie przed nadbudówką i na rufie zamontowano dwie półodkryte podstawy zdwojonych działek przeciwlotniczych kaliber 25 mm 2M-3M. Charakterystyczne było niesymetryczne ustawienie podstawy dziobowej, która była przesunięta o 75 cm w lewo w stosunku do osi wzdłużnej kadłuba, dla lepszej widoczności z pomostu. Miały kąt podniesienia luf do +83° i zasięg do celów nawodnych do 2300 m. Zapas amunicji wynosił 4000 podaje 2000 nabojów.. Po bokach nadbudówki zostały zamontowane na pokładzie dwie pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 533 mm podaje oczywiście błędnie, że uzbrojenie stanowiły cztery wyrzutnie torped.. Wyrzutnie były typu TTKA-53-183 i były odchylone o 6° na boki od osi podłużnejWedług wyrzutnie torped były odchylone tylko o 3° na boki, czego nie potwierdzają rysunki.. Początkowo stosowano torpedy parogazowe typów 53-38U i 53-39. Miały one długość 7488 mm, masę głowicy odpowiednio 300–340 i 400 kg, zasięg 4000 m z prędkością maksymalną odpowiednio 45 i 51 węzłów lub 8000 m z prędkością 35 i 39 węzłów. Później stosowano nowsze torpedy, m.in. 53-51. Przy przeciążeniu kutry mogły zabierać ponadto 8 dużych bomb głębinowych BB-1 na demontowalnych zrzutniach na rufie. Zamiast nich kutry mogły przenosić sześć min kotwicznych KB lub osiem min dennych AMD.