Minuskuł 13 wraz z 69, 124, 174, 230, 346, 543, 788, 826, 828, 983, 1689 i 1709 tworzy rodzinę f13. Rodzinę tę przebadali W.H. Ferrar i T.K. Abbott w 1877 roku i dlatego nazywana bywa rodziną Ferrara. Obie rodziny reprezentują tekst cezarejski.
Chester Beatty I () w Ewangelii Marka reprezentuje tekst podobny do cezarejskiego, określono go jako proto-cezarejski.
Ważniejsze rękopisy Symbol Nazwa Wiek Zawiera Θ (038) Kodeks Koridethi IX Ewangelia Marka W (032) Kodeks Waszyngtoński V Mk 5, 31 — 16, 20 p42 — VII/VIII fragmenty Łk 1-2 565 — IX Ewangelie 28 — XI Ewangelie 1 — XII NT (bez Ap) 13 — XIII Ewangelie
Inne rękopisy
, , , , Kodeks 0177, 0188, Minuskuł 174, 1424 (tylko w Marku), 1071, 1275, 1604, 2437.
Dzieje tekstu Przypuszczalnie powstał w Cezarei Palestyńskiej. Cytował go Orygenes. W rękopisach papirusowych znalezionych w Egipcie występuje tekst podobny do cezarejskiego nazwano go proto-cezarejskim. Tekst proto-cezarejski poddany został kilku recenzjom. Pierwszej z nich miał dokonać Orygenes, który po przybyciu do Cezarei porównywał tekst rękopisów z Aleksandrii z tekstem rękopisów z Cezarei. Orygenes odnotował, że zgromadzone w Cezarei rękopisy mają w Mt 27,16-17 „Jezusa Barabasza”, w Aleksandrii natomiast nigdy nie spotkał takiego wariantu tekstowego.