Codex Argenteus jest najważniejszym źródłem języka gockiego i nieocenioną pomocą dla językoznawców badających historię języków germańskich. Jest jednym z najcenniejszych rękopisów świata. Uchodzi za najcenniejszy rękopis przechowywany w Szwecji.
Kodeks jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego tekstu Nowego Testamentu. Wydania Nestle-Alanda cytują go za pośrednictwem drugiego wydania Wilhelma Streitberga. W aparacie krytycznym oznaczany jest przy pomocy siglum got lub gothNA28, s. 34*..
Historia thumb|Strona kodeksu z tekstem Mk 3,27-32
Znane dzieje kodeksu Srebrna Biblia nie jest wspominana w żadnych katalogach ani listach ksiąg przez ponad tysiąc lat swej historii. Udokumentowana historia kodeksu zaczyna się w XVI wieku.
Kodeks został odkryty w połowie XVI wieku w benedyktyńskim klasztorze w Werden (dzisiaj płd. dzielnica Essen), odkryto wtedy 187 kart. Widzieli go wówczas Antonius Morillon oraz sekretarz kardynała Granvellego. Pierwsza opublikowana wzmianka o kodeksie pochodzi z 1569 roku. Johannes Goropius Becanus w swoim dziele Origines Antwerpianae dokonał transkrypcji „Modlitwy Pańskiej” oraz fragmentów Ewangelii MarkaEarly quotations Uppsala University Library..