Następna pochodzi z 1597, a jej autorem jest Holender Bonaventura Vulcanius, którego publikacja jako pierwsza stosuje nazwę „Argenteus”Vulcanius powołuje się na notę lombardzką stosującą nazwę „Argenteus”. Vulcanius nie precyzuje kto był autorem tej noty. (De litteris lingua Getarum, s. 4.).. Vulcanius opublikował Ave Maria (Łk 1,28-42), Modlitwę Pańską (Mt 6,9-13), Magnificat (Łk 1,46-55) i Pieśń Symeona (Łk 2,29-32). W 1602 roku holenderski epigrafik Janus Gruter w swoim dziele Inscriptiones antique powołał się na opinię Arnolda Mercatora, że w Werden znajduje się kodeks zawierający tekst czterech Ewangelii napisany złotem i srebrem około 1000 lat wcześniejPor. .
thumb|left|Fragment Modlitwy Pańskiej, wydanie z 1597 Cesarz Rudolf II wszedł w posiadanie rękopisu jeszcze przed ukazaniem się publikacji Grutera i przewiózł go do zamku na Hradczanach. W ostatnim roku wojny trzydziestoletniej Szwedzi zdobyli Hradczany i wiele cennych skarbów, w tym Srebrną Biblię, przewieźli do Sztokholmu jako łup wojenny. Kodeks stał się własnością szwedzkiej królowej Krystyny. Królowa abdykowała w 1654, zabrała swoje ulubione rękopisy i udała się do Włoch. Srebrna Biblia pozostała w Szwecji, ponieważ władczyni nie była zainteresowana językiem gockim i nie doceniała rękopisu. Po wyjeździe królowej stan finansów państwa był bardzo zły.