Model o kodzie fabrycznym E39 zaprezentowany został w 1998 roku na salonie w Genewie. Znów, to sportowa odmiana modelu BMW serii 5, której produkcja rozpoczęła się w październiku tego samego roku. W sumie wyprodukowano 20,482 E39 M5 od 1998 do 2003. BMW M produkowało trzy różne wersje E39 M5, europejską zwaną (LHD) i wersję na rynek angielski i japoński (RHD versions), w produkcji była także wersja na rynek Ameryki Północnej, E39 M5 był sportowym sedanem bazującym na modelu serii „5”. Po raz trzeci inżynierowie z M-Motorsport postanowili zbudować coś niezwykłego na podwoziu popularnej „piątki” po bardzo udanym, modelu E34 M5 z lat 1989–1995. Ten niepozorny samochód bawarskiej firmy charakteryzował się osiągami godnymi aut typowo sportowych – 400-konny, 4.9-litrowy silnik V8 pozwalał na rozpędzenie auta do 100 km/h w czasie 5,3 s. Jak większość aut tego typu posiada blokadę prędkości – do 250 km/h, po jej zdjęciu bez problemu pojazd może rozpędzić się do około 300 km/h. Tak jak wszystkie M5, model bazował na zwykłym modelu BMW serii 5.