Został on jednak wyposażony w o wiele bardziej agresywne, wzmocnione nadwozie, sportowe niższe zawieszenie, sportowy zestaw ospojlerowania o mniejszym oporze aerodynamicznym (zderzaki, lusterka, lotka na klapie), większe i szersze koła mające zapewnić lepszą trakcję i prowadzenie auta, oraz komplet oznaczeń z logo „M-Power” (w tym między innymi emblematy, listwy). BMW M5 E39, w przeciwieństwie do poprzednika, jak i następcy, występowało tylko w jednej wersji nadwoziowej, a mianowicie jako 4-drzwiowy sedan.

E39 w przeciwieństwie do swoich dwóch poprzedników (E34 M5) i (E28 M5), nie był budowany ręcznie. Powodem tego było zwiększenie produkcji, lecz nie było to możliwe w oryginalnej hali produkcyjnej firmy M-Motorsport. Toteż produkcja E39 M5 odbywała w mieście Dingolfing obok innych seryjnych „piątek”. Na decyzję zaważającą o produkcji nowej generacji BMW M5 wpłynęła konkurencja. BMW zadecydowało w swoim stwierdzeniu o zaprzestaniu produkcji BMW M5, ponieważ uważano, że model 540i zaprezentowany w 1996 roku wraz z połączeniem manualnej skrzyni biegów o 6-przełożeniach i silnikowi V8, o 4 litrowej pojemności i mocy 286 KM wystarczą jako odmiana sportowa całej serii E39.