W oparciu o nowe programy przygotował podręczniki fizyki dla szkół średnich: wraz ze Stanisławem Malcem (1895–1943) wydał podręcznik dla klasy III gimnazjum (Lwów-Warszawa, 1935; podręcznik miał liczne przedruki na emigracji i w kraju po II wojnie światowej) oraz dla klasy IV gimnazjum (Lwów-Warszawa, 1936; przedruki na emigracji i w kraju). W następnych latach, już samodzielnie, napisał podręcznik fizyki dla I klasy liceów ogólnokształcących: wydz. humanistyczny (Lwów-Warszawa, 1938, wznawiany po II wojnie) oraz dla II klasy liceów ogólnokształcących: wydz. humanistyczny (Lwów-Warszawa, 1938, przedruk w Wlk. Brytanii w 1945 i w kraju).
W latach 1928–36 współpracował z czasopismem Fizyka i Chemia w Szkole, wchodząc w skład redakcji i publikując na jego łamach artykuły i recenzje.
Praca naukowa Od 1915 związał się z Politechniką Warszawską, początkowo jako starszy asystent, następnie od 1918 jako adiunkt, a po habilitacji jako docent etatowy. Od 1917/18 do 1925 prowadził nieobowiązkowy wykład fizyki dla studentów Wydziału Chemii, Wydziału Budowy Maszyn i Elektrotechniki oraz ćwiczenia – Laboratorium fizyczne.