Koninklijke Akademie van Wetenschappen te Amsterdam, XXXV, 1926). Rezultatem badań była rozprawa habilitacyjna pt. Stała dielektryczna gazów skroplonych i zestalonych (Warszawa 1927), na podstawie której w 1928 uzyskał veniam legendi na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej.

Norblin, Bracia Buch i T. Werner Werner był akcjonariuszem Towarzystwa Akcyjnego Fabryk Metalowych „Norblin, Bracia Buch i T. Werner” w Warszawie, utworzonego m.in. przez jego ojca Teodora Wernera.

Wacław Werner od 1914 wchodził w skład Zarządu spółki, prowadził negocjacje w sprawie budowy filii zakładów w okolicach Sanoka; w roku sprawozdawczym 1923/24 pełnił funkcję zastępcy dyrektorów (Stefana Przanowskiego i Kazimierza Szwede), od 1926/27 do 1928/29 członka Rady Zarządzającej, w l. 1929/30 - 1936/37 wiceprezesa Rady Zarządzającej (Rady Nadzorczej), a w 1937/38 i 1938/39 – członka Rady Nadzorczej spółki.

W 1945 Wacław Werner próbował włączyć się w uruchomienie po wojennych zniszczeniach przedsiębiorstwa w Warszawie i jego filii w Głownie, jednak wobec upaństwowienia zakładów został odsunięty od wpływu na jego losy.