Jednak najsłynniejszym albumem Revenant Records stała się siedmio-płytowa retrospektywa Charleya Pattona Screamin' and Hollerin' the Blues: The Worlds of Charley Patton, która w 2003 roku zdobyła trzy nagrody Grammy.
23 maja 1997 na WNUR-FM Airplay Show w Evanston, w stanie Illinois, Fahey do spółki z Jimem O’Rourke, który był odpowiedzialny za elektronikę i mixowanie na żywo, przedstawił niezwykły, improwizowany eksperymentalny set. Latem 1999 roku Fahey powrócił na festiwal WNUR-FM, aby przedstawić fragmenty swojej książki – wtedy nosiła tytuł Spank, a ostatecznie „How Bluegrass Music Destroyed My Life” (Jak muzyka Bluegrass zniszczyła moje życie). Wywiad, który z Faheyem przeprowadził na festiwalu Joe Cannon, pokazał, że artysta wydawał się odnaleźć nowe siły życiowe dzięki pisaniu i, teraz bardziej improwizatorskiemu i eksperymentalnemu, graniu.
Na jesieni 1999 roku koncertował w Europie. Jego życie postronnym obserwatorom wydawało się wymykać artyście spod kontroli.