Osoby cierpiące na zastępczy zespół Münchhausena wykazują głębokie zaburzenia emocjonalne i upośledzone umiejętności interpersonalne. Traktują dziecko jako narzędzie pozwalające na uzyskanie uwagi otoczenia. Odnotowano również przypadki, w których matki cierpiące na zastępczy zespół Münchhausena, próbowały wywołaną przez siebie chorobą dziecka zmusić męża lub partnera do większego zaangażowania w życie rodziny lub powrotu po rozwodzie i rozpadzie związku. Zaburzenie może być konsekwencją niechcianej ciąży lub niespełnionych oczekiwań wobec rodzicielstwa.
Częstotliwość występowania W blisko 95% przypadków zastępczy zespół Münchhausena występuje u matek, tylko sporadycznie diagnozowany jest u ojców. Wraz z popularyzacją wiedzy o zaburzeniu (oraz szkoleniu personelu medycznego w zakresie jego wczesnego rozpoznawania) liczba wykrytych przypadków rośnie. W Stanach Zjednoczonych wykrywa się rocznie ponad 1200 przypadków maltretowania dzieci przez rodziców cierpiących na zastępczy zespół Münchhausena. W Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie notuje się kilka przypadków rocznie. Szacuje się, że w Polsce ofiarami zastępczego zespołu Münchhausena pada troje na 100 000 dzieci.