11 września w czasie przelotu ostatniego samolotu PZL.23B Karaś na nowe lotnisko w Brześciu nad Bugiem, samolot został ostrzelany przez myśliwce nieprzyjaciela, a uszkodzony samolot rozbił się podczas lądowania. 18 września wraz z resztą eskadry przekroczył granicę polsko-rumuńską. Internowany w obozie w Craiovej, już na początku października ewakuował się do Jugosławii, a dalej do Francji i w końcu Wielkiej Brytanii.
Od grudnia 1940 służył w 301 dywizjonie bombowym „Ziemi Pomorskiej”. Podczas drugiej tury lotów bojowych uczestniczył w bombardowaniu floty inwazyjnej w portach nad kanałem La Manche, w nalotach nad Berlin, Bremę, Zagłębie Ruhry etc. Wraz z innymi załogami RAF brał udział w operacji przeciwko pancernikom Kriegsmarine „Gneisenau” i „Scharnhorst”. Po zakończeniu lotów bojowych pracował jako instruktor nawigacji w ośrodku szkoleniowym w Brighton. Korzystając z możliwości dla demobilizowanych lotników, zdobył uprawnienia nawigatora cywilnego lotnictwa komunikacyjnego.