Przez splądrowane Gelnhausen Simplicius dociera do Hanau. Tam jest podejrzewany o szpiegostwo, zostaje jednak zwolniony za wstawiennictwem pastora. Dowiaduje się, że pustelnik, zanim zaczął żyć w lesie z dala od świata, był oficerem i szwagrem gubernatora Ramsaya. Jest to aluzja do Jackoba von Ramsaya (1589–1639), który do 1638 roku był szwedzkim komendantem w Hanau. Simplicius zostaje gońcem gubernatora i wkrótce okazuje się, że domniemany sierota jest tak naprawdę bratankiem gubernatora, synem jego zaginionej siostry i jego szwagra. Jednak życie na dworze różni się znacznie od tego w pustelni. Simplicius postrzega je jako zakłamane i bezbożne, doświadcza też coraz mniej zrozumienia dla jego prostoty i braku znajomości obyczajów dworskich. thumb|300px|Wojna trzydziestoletnia, Bitwa pod Wittstock Traci więc dość szybko przychylność gubernatora, a następnie przez odpowiedni proceder (ma on zostać zamknięty na wiele dni w piwnicy z zamaskowanymi czartami, a potem zmuszony do konsumpcji dużych ilości alkoholu) ma być przemianowany na błazna. Dzięki kolejnej pomocy pastora udaje mu się przeciwstawić próbie narzucenia mu owej metamorfozy. Simplicius nadal pozostaje roztropny, symuluje jedynie wyznaczoną dla niego rolę, jednak mimo to, musi (dla zachowania pozorów) nosić kostium z cielęcej skóry oraz ośle uszy.