W przypadku krajobrazu finansowego można mówić o pewnym systemie organizmów ekonomicznych, który działa niczym naczynia połączone (być może giełda nowojorska stanowi ważny punkt, ale równie dobrze trendy może w danym okresie wyznaczać giełda tokijska czy londyńska). W przypadku krajobrazów medialnych można mówić o sezonowych centrach wędrujących, determinowanych przez zainteresowania i presję mediów. Przykładowo w dziedzinie filmu centrum może chwilowo (podczas festiwalu filmów) znaleźć się we francuskim Cannes by niedługo potem powędrować do Stanów Zjednoczonych – do Nowego Jorku, Kalifornii czy Los Angeles.
Globalizacja nie oznacza automatycznej destrukcji lokalności i homogenizacji. Występujące łącznie twierdzenia o hegemonii Zachodu, amerykanizacji i utowarowieniu, nie biorą pod uwagę faktu, że siły przenikające z centrum (oryginalne źródła kultury) ulegają szybkiej i powszechnej indygenizacji (ulokalnieniu), kreolizacji (mieszaniu) i hybrydyzacji. Wyobraźnia kształtowana przez przekazy medialne stanowi jedynie punkt wyjścia do tworzenia nowych jakości – nowych wyobrażeń.