W 1954 roku, po przeniesieniu męża do tamtejszej leśniczówki, osiedliła się w Kutach (gmina Pozezdrze). Pracowała w wiejskiej szkole jako nauczycielka, następnie jako bibliotekarka. W 1963 roku została kierowniczką istniejącej od 1948 roku Gromadzkiej Biblioteki Publicznej oraz dyrektorką nowo założonego Gromadzkiego Ośrodka Kultury. Organizowała m.in. spotkania autorskie z pisarzami i dziennikarzami (pierwsze z nich z Jalu Kurkiem)J. Tressenberg, „… a jednak najwdzięczniejsza jest rola bibliotekarza pośrednika”, „Bibliotekarz Olsztyński”, 1973, nr 1, s. 30–31..
Prowadziła działalność społeczną, będąc pośredniczką między ludnością napływową a wysiedlanymi rdzennymi Mazurami. Zainteresowania miejscową kulturą skoncentrowała na baśniach mazurskich. Jej debiut literacki to opowieść Zemsta mieszkanki znad Żywego w zbiorowej antologii warszawskiego „Czytelnika” Kiermasz bajek (1957)W. Gębik, Do czytelników, [w:] Kiermasz bajek, Warszawa 1957, s. 5.. W antologii Nowy kiermasz bajek (1965) ukazały się trzy jej opowieści: Straszna Jachta, Francuski strach z Gawlickiego Lasu i Królowa KutW. Gębik, Posłowie, [w:] Nowy kiermasz bajek, wyd. 5, s. 297.. Pierwszy artykuł poświęcony Mazurom zamieściła na łamach „Głosu Olsztyńskiego” we wrześniu 1959J. Tressenberg, Rzecz o Kutach, „Głos Olsztyński”, 12–13 września 1959, nr 218 (2443), s.