„Słowo na Warmii i Mazurach”, nr 32 (898), 8–9 sierpnia 1970.. Była również społeczną opiekunką zabytków, m.in. odbudowywanego kościoła w Kutach.
W latach 1978–1984 była radną Gminnej Rady Narodowej w Pozezdrzu. W 1989 roku z jej inicjatywy (i przy wsparciu męża leśnika) powstał rezerwat przyrody Piłackie WzgórzaM. Wiśniewski, Ocalić od zapomnienia, „Gazeta Współczesna”, nr 301 (11296), 24–27 grudnia 1987, s. 7; W. Katarzyński, Świetliki Morenowych Wzgórz, „Gazeta Olsztyńska”, 1997, nr 85, s. 3.. Na emeryturę przeszła w 1983 roku. Po śmierci młodszego syna Macieja (2002) podupadła na zdrowiu; zmarła 29 grudnia 2004 w wieku 80 latS. Kędzierski, Zostaną po niej baśnie, „Gazeta Olsztyńska”, 2005, nr 2, s. 9..
Jej tekst autobiograficzny Najpierw były ugory ukazał się w tomie Wspomnienia chłopów z lat 1939–1948. Siła życia (1970)J. Tressenberg, Najpierw były ugory, [w:] Wspomnienia chłopów z lat 1939–1948, t. 4: Siła życia, red. W. Chodorowska, Z. Lubowicz, M. Bóg-Świoster, Warszawa 1970, s. 265–288.. Za pracę na rzecz rozwoju lokalnej kultury otrzymała wiele nagród i odznaczeń, m.in. Srebrny Krzyż Zasługi (1964), odznakę „Zasłużony Działacz Kultury” (1972), nagrodę Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie (1973), odznakę „Zasłużony dla Warmii i Mazur” (1973)„Bibliotekarz Olsztyński”, 1972, nr 1, s. 47;