Taktyka, pogorszenie sytuacji partyzantki W pierwszej fazie istnienia ruchu partyzanci podejmowali boje spotkaniowe z oddziałami NKWD, atakowali posterunki milicyjne i więzienia, zajmowali całe miasteczka. Prowadzili również szeroką działalność propagandową, tłumacząc ludności cywilnej swoje cele polityczne. Dowódcy podziemia, przekonani o rychłym nadejściu pomocy zachodniej, planowali organizację ogólnokrajowego powstania narodowowyzwoleńczego. Szeroko zakrojoną akcję sabotażowo-propagandową partyzantka zorganizowała w czasie wyborów do Rady Najwyższej ZSRR, kiedy oddziały niszczyły lokale wyborcze, utrudniały łączność i nakłaniały ludność do bojkotu wyborów, także środkami bezpośredniego przymusu.
Główną siłą walczącą z partyzantką litewską były wojska NKWD, które w latach 1944-1946 prowadziły wielkie operacje antypartyzanckie, dążąc do likwidacji jak największej liczby oddziałów w otwartych starciach. NKWD stosowała również odpowiedzialność zbiorową wobec rodzin partyzantów, które trafiały do więzień i obozów;