Z głosem Marszałka i jemu podobnych krytyków filmowych ostrożnie polemizowali Aránzazu Calderón Puerta i Tomasz Żukowski. Zdaniem Puerty i Żukowskiego Świadectwo urodzenia prezentuje większościową, „symetryczną” narrację o życzliwości Polaków wobec żydowskich uciekinierów. W Kropli krwi wprawdzie reżyser wiarygodnie przedstawia dylematy, jakie przeżywa udręczone żydowskie dziecko: „Mirka jest jeszcze na poły dzieckiem, ale już zinterioryzowała piętno, będące produktem nakładania się polskiej tradycji antysemickiej i związanej z nią przemocy na mechanizmy nazistowskiej eksterminacji”. Puerta i Żukowski podkreślają jednak, że pod koniec filmu wybrzmiewa przede wszystkim antyniemieckie przesłanie: „Mirka okazuje się paradoksalnie – trochę na przekór wcześniejszym obrazom – wyłącznie ofiarą nazizmu. Zakończenie każe kojarzyć jej nieustający strach tylko z czarnym mundurem esesmana”.