W protestanckiej teologii zafascynował Corbina zwłaszcza fenomen "świętej księgi" i hermeneutyczne podejście do jej interpretacji. Zaznajomił się on także z dialektyczną teologią Karla Bartha, którego był pierwszym tłumaczem na francuski. Jego zdaniem: "Niezwykłe znaczenie Heideggera polega na oparciu nawet samego aktu filozofowania na hermeneutyce" za: . Jednocześnie Heidegger unika pułapki subiektywizmu, ontologizując pojęcie fenomenu. Corbin odnajduje paralele pomiędzy myślą Heideggera a myślą muzułmańską, korygując go za jej pomocą. Zwraca uwagę, że perska myśl mistyczna jest skoncentrowana na "odsłonięciu tego co zakryte" (kašf al-­maḥğūb), po czym pyta: Ale czy w związku z tym to co nasze starożytne mistyczne traktaty oznaczają jako Kašf al-­maḥğūb nie jest badaniem fenomenologicznym? Odsłonięcie tego co zakryte? Czy to właśnie nie należy rozumieć przez termin tawil, mający podstawowe znaczenie dla duchowej hermeneutyki Koranu?Henry Corbin, Philosophie iranienne et philosophie comparée, Paris, 1977, s. 22 – 23 za: .