Druga książka jest zbiorem źródeł do studiowania sŏnu "bez umysłu", tak jak nauczał sam Paegun. Innym tytułem tego dwutomowego dzieła jest Chikji simgyŏng (Sutra wskazujące bezpośrednio w umysł). Kopia książki wydrukowana została z metalowych czcionek (co było wówczas nowym wynalazkiem) w 1377 r. w klasztorze Hŭngdŏk w Ch'ŏngjuKopia ta znajduje się w Narodowej Bibliotece Francji. Jest to najstarsza książka na świecie wydrukowana w ten sposób i we wrześniu 2001 r. została zarejestrowana przez UNESCO.
Paegun był typowym mistrzem linii przekazu szkoły linji (kor. imje), jednak oryginalną podstawą jego nauk było "bez umysłu, bez myśli". Innym elementem jego nauczania była technika pracy z konganem znana jako "hwadu" (chiń. huatou). Szczególny nacisk kładł na hwadu "mu" (chiń. wu), "dziesięć tysięcy dharm powraca do jednego" oraz "gdzie byłeś, zanim urodzili się twoi rodzice?". Zmierzał do rozbudzenia wielkiego zwątpienia, które owocowało świetnymi wynikami.