siostra i rodzice zdołali zbiec, ale żadne z nich nie przeżyło wojny − ojciec zmarł kilka miesięcy po wyjściu z getta, matka zginęła na Nowym Mieście w czasie powstania warszawskiego, a siostra Stefania (ur. 25 września 1894), wywieziona po powstaniu na roboty do Niemiec (na aryjskich papierach), poniosła śmierć od amerykańskiej bomby 5 maja 1945. W getcie zginęli matka i siostra Mieczysława Pronera oraz dalsi członkowie rodziny. Pronerową-Pogonowską i jej córkę wybuch powstania zastał na Ochocie, po kilku dniach obie zostały wygnane z mieszkania i przez obozy przejściowe (Pruszków, Wrocław) trafiły do obozu pracy w Bunzlau (Bolesławcu), gdzie doczekały wyzwolenia przez wojska radzieckie w lutym 1945. Były w tym czasie nieświadome śmierci Mieczysława, pominiętego na listach ofiar Katynia ujawnionych przez Niemców w 1943.