Od 1954 r. pracował w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN, gdzie objął kierownictwo Zakładu Edytorstwa, a następnie Dokumentacyjnego. W tym samym roku został profesorem nadzwyczajnym. W 1969 r. przeszedł na emeryturę, jednak do ostatnich lat życia aktywnie pracował naukowo, skupiając się na kilku poważnych przedsięwzięciach wydawniczych. W latach 60. Wolff działał w Mazowieckim Towarzystwie Kultury, Mazowieckim Ośrodku Badań Naukowych, sekcji Mazowsza w Towarzystwie Miłośników Historii. Będąc już na emeryturze, był m.in. członkiem Komisji Naukowej przy Obywatelskim Komitecie Odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie oraz redakcji „Słownika Mazowsza”Janusz Grabowski, Adam Wolff – Archiwista Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie (1924-1954) i jego wkład w badania mediewistyczne w Polsce, [w:] Miscellanea Historico–Archivistica, t. XVIII, Warszawa 2012, s. 209–218.Hanna Szymczyk, Materiały Adama Wolffa III-226, [w:] Biuletyn Archiwum PAN, nr 34, 1993, s. 35–36..