Dolfuss ogłosił następnie, że jego rząd przejął władzę nadzwyczajną na podstawie „Ustawy o władzach gospodarki wojennej”, uchwalonej jeszcze w czasach cesarstwa w 1917 roku. Od tego momentu rządził dekretami, w praktyce przejmując władzę dyktatorską i kończąc erę parlamentaryzmu w międzywojennej Austrii.
Dollfuß wprowadził rządy autorytarne, oparte na zasadach korporacjonizmu i solidaryzmu narodowego. W jego rządach wyraźne były wpływy encyklik papieskich dotyczących katolickiej nauki społecznej, a także włoskiego faszyzmu. Jedocześnie był zdecydowanym przeciwnikiem niemieckiego nazizmu, który postrzegał jako antychrześcijański i zagrażający niepodległości Austrii. Stworzony przez Dollfußa system polityczny panujący w Austrii w latach 1933–1938 często nazywa się austrofaszyzmem.
Jako kanclerz Dollfuß zdecydował o delegalizacji tak austriackiego odłamu partii nazistowskiej (w czerwcu 1933), jak i socjaldemokratycznej SDAPÖ (w lutym 1934). We wrześniu 1933 roku sformował wspierające reżim ugrupowanie Front Ojczyźniany. Krwawo stłumił, wywołany przez komunistów, bunt robotniczy.