uchodził za głównego organizatora poparcia dla jego kandydatury wśród członków UW. Miał też odpowiadać za przeforsowanie listy kandydatów do nowej rady krajowej Unii Wolności, do której nie wybrano większości startujących dawnych liberałów. W wyborach w 2001 bez powodzenia ubiegał się o poselską reelekcję w nowo utworzonym okręgu olsztyńskim. Był wówczas szefem sztabu UW, a jego partia nie przekroczyła progu wyborczego. W latach 2005–2006 zajmował stanowisko sekretarza generalnego powstałej z przekształcenia UW Partii Demokratycznej – demokraci.pl; po porażce tej ostatniej partii w wyborach parlamentarnych w 2005 wycofał się z bieżącej polityki.
Należał do krytyków polskiego zbliżenia z Rosją za prezydentury Lecha Kaczyńskiego. Po 2015 sympatyzował z opozycją wobec rządów Prawa i Sprawiedliwości. W latach 2016–2019 pracował w finansowanym przez Unię Europejską zespole doradców strategicznych prezydenta Ukrainy Petra Poroszenki pod kierownictwem Leszka Balcerowicza.