Ostatecznie opuścił Stambuł.
Proklamacja niepodległości i rząd tymczasowy (1912–1914) W obliczu klęsk osmańskich w I wojnie bałkańskiej (1912) i realnego zagrożenia podziału ziem albańskich przez Serbię, Grecję i Czarnogórę, Qemali podjął decydujące działania. W połowie listopada 1912 roku przybył do Durrësu, a następnie do rodzinnej Wlory. Tam, 26 listopada, zgromadził w domu rodziny Alliu reprezentantów różnych regionów Albanii (choć nie wszystkich).
28 listopada 1912 roku Ismail Qemali, jako przewodniczący Zgromadzenia Narodowego (Pleqësia), odczytał w budynku dzisiejszego Muzeum Niepodległości we Wlorze Deklarację Niepodległości Albanii. Wywieszając na balkonie czerwony proporzec z czarnym dwugłowym orłem (nawiązujący do sztandaru Gjergja Kastriotiego Skanderbega), proklamował powstanie suwerennego państwa albańskiego. Zgromadzenie powołało Rząd Tymczasowy (Qeveria e Përkohshme) z Qemalim na czele jako premierem i ministrem spraw zagranicznych. Akt ten miał miejsce pomimo okupacji znacznych obszarów etnicznie albańskich przez wojska serbskie, greckie i czarnogórskie.