Profesor szkoły mistrzów praskiego konserwatorium (1919–1945) W sierpniu 1919, ze względu na wojnę, rodzina Kurzów wyprowadza się ostatecznie ze Lwowa. Najpierw do Wiednia, a potem do Brna, gdzie mistrz był mianowany, podobnie jak Leoš Janáček, profesorem w szkole mistrzów konserwatorium praskiego, z przydziałem do stolicy Moraw. Tutaj rozpoczął działalność pisarską. W Brnie, 28 maja 1925 narodził mu się wnuk – Pavel Štěpán – również znany czeski pianista. Od 1928 przeniósł się znów do Pragi. Metody nauczania Kurza czerpią ze wzorów jego nauczyciela – T. Leszetyckiego, ale zawierają w sobie też modernizacje nauki gry na fortepianie. Kurz tłumaczył w tym czasie liczne dzieła literatury pianistycznej.

Pochowany został na Cmentarzu Wyszehradzkim w Pradze.

Uczniowie córka Ilona Štěpánová-Kurzová Rudolf Firkušný Franciszek Łukasiewicz wnuk Pavel Štěpán František Maxian Zdeněk Jílek Ilja Hurník Viktorie Švihlíková Vilém Vaňura Edward Steuermann oraz L. Svobodová, B. Gsellhofer, A. Grunfeldová, A. Sarauer, E. Horodyski, Hel. Lisicka, V. Barvińśkyj, A. Tadlewski, Rud. Macudzinski, M. Lipovšek, włoskie pianistki M. Gennari i B. Ducati i inni. Życie jednego z najznamienitszych uczniów – Gidéona Kleina (ur.