Zamierzał utworzyć „armię wyzwoleńczą”, której zalążek stanowić mieli indyjscy żołnierze wzięci do niewoli przez Japonię w Azji Południowo-Wschodniej. left|thumb|Członkowie załogi I-29 28 kwietnia 1943 roku, po spotkaniu z U-180. Drugi od lewej w dolnym rzędzie Subhas Bose. Władze japońskie, mimo generalnie sceptycznego stosunku, uważały, że Bose może okazać się użyteczny w podsycaniu antybrytyjskich nastrojów w Indiach, toteż zaaranżowały jego przerzut do Japonii drogą morską przez Singapur. Japońskim okrętem, który miał odebrać Bose z U-180 oraz przejąć ładunek niemieckiej jednostki, był I-29 typu B1 – duży krążownik podwodny o długości 108 metrów i wyporności 2500 ton (dowódca Juichi Izu).
Z uwagi na duże zużycie ropy przez 6 silników U-180, niemiecki okręt pobrał na środkowym Atlantyku paliwo z podwodnego zbiornikowca U-462, po czym w pobliżu równika miał spotkać się z włoskim okrętem podwodnym „Leonardo da Vinci” typu Marconi, w celu udzielenia pomocy lekarskiej na jego pokładzie – do spotkania jednak nie doszło. Po opłynięciu Przylądka Dobrej Nadziei, U-180 18 kwietnia napotkał i zatopił brytyjski zbiornikowiec „Corbis” o tonażu 8200 BRT, dwa dni później bezskutecznie próbował zaatakować inny samotnie płynący statek.