Pierwszy lot nad terytorium wroga odbył 24 lipca 1941 roku eskortując bombowce nad Francję.
19 sierpnia 1941 roku odniósł swoje pierwsze zwycięstwo powietrzne. Na południowy zachód od Dunkierki Blok zestrzeliwuje jeden z dwudziestu niemieckich samolotów Me 109E. Jego zestrzelenie potwierdził skrzydłowy sierżant Staliński meldując o odstrzeleniu skrzydła i rozpadnięcie się wrogiego samolotu. Dokonał tego lecąc na samolocie Spitfire o rejestracji PK-M "Marysia" i numerze seryjnym P8648. Był to jego ósmy lot bojowy. Kolejne zwycięstwo odniósł 21 września w okolicach Fruges. Podczas osiemnastego lotu bojowego zestrzelił drugiego Me 109 oraz jednego uszkodził. 25 października 1941 roku rozkazem Naczelnego Wodza został przyznany Blokowi Krzyż Walecznych po raz pierwszy, a 11 listopada otrzymał Polową Odznakę Pilota nr 855. Doszło również do incydentu podczas którego musiał lądować bez podwozia uszkadzając myśliwiec. 1 stycznia 1942 roku otrzymał awans na podporucznika rezerwy i Pilot Officera RAF. Numer ewidencyjny: P-1681. Od 12 marca 1942 roku służył w dywizjonie 603 w Peterhead. 6 kwietnia przeniesiony ponownie do dywizjonu 54 w Castletown. Głównymi zadaniami były loty treningowe i eskortowanie konwojów. 31 maja 1942 roku alarmowo wystartował przeciwko pojedynczemu bombowcowi Ju-88, który podczas przechwycenia uszkodzono.