W 1240 roku rycerz podjął drugą podróż, zwaną podróżą Artura. Inspiracją do niej były opowieści o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu. Przemierzał on w tym czasie Karyntię i pojedynkował się z chętnymi do turniejowych potyczek. Tych, którzy skruszyli z nim trzy kopie, zapraszał do swojego orszaku i nadawał im imię pochodzące ze wspomnianych legend arturiańskich. Na wielki turniej zaprosił rycerzy sam książę Fryderyk II Bitny, jednak kiedy wszyscy zjawili się w Katzelsdorfie, gdzie ów turniej miał się odbyć, książę odwołał turniej, najprawdopodobniej obawiając się, aby nie stała się ona miejscem politycznych przetasowań w jego państwie.
Śmierć Ulryk zmarł 26 stycznia 1275 roku. Nie jest pewne, gdzie został pochowany, jednak najbardziej prawdopodobnym miejscem jest kaplica Świętego Jana w benedyktyńskim klasztorze w Seckau. Z klasztorem tym była związana rodzina matki Ulryka. Grób jego nie przetrwał do dzisiejszych czasów. Często mylnie podaje się, znajdującą się w kościele Świętego Jakuba w Unzmarkt-Frauenburgu, płytę kamienną ozdobioną inskrypcją Tu leży Ulryk, tego domu prawy dziedzic, za pochodzącą z grobu poety. W rzeczywistości pochodzi ona z grobu jego wnuka Ulryka III.