1390 z Rymanowa, córka Dymitra z Goraja herbu Korczak.
W 1479 roku Rymanów wraz z 20 innymi okolicznymi miejscowościami należał do wdowy po Wojewodzie Sandomierskim, Katarzyny Oleśnickiej i jej synów. Właścicielem Rymanowa został jej syn Andrzej Sienieński (zm. 1494), podkomorzy sandomierski i wnuk Wiktor Sienieński-Wiktoryn (ok. 1463 – 31 marca 1530) kasztelan małogoski, który też w 1517 roku uzyskał Goraj.
Na początku XVI w. Rymanów otrzymał od Aleksandra I Jagiellończyka przywilej na organizowanie jarmarków i własnych składów.
W 1537 r. – kolejnym właścicielem został Zbigniew Sienieński (zm. 1567/1568), kasztelan sanocki.
W 1567 r. – jego córka wyszła za Andrzeja Stadnickiego, który stał się kolejnym panem tych ziem.
Do połowy XVI wieku Rymanów był własnością rodziny Sienieńskich z Sienna: Zbigniewa oraz jego ojca, krzewicieli kalwinizmu. Kalwinizm przetrwał w Rymanowie do końca trzeciej wojny północnej.
W roku 1547 biskup Jan Dziaduski obłożył klątwę biskupią właściciela Rymanowa kasztelana sanockiego Zbigniewa Sienieńskiego za zabór kościoła katolickiego w Króliku Polskim i zamienienia świątyni na zbór kalwiński.