Na lata 1771-1774 przypadły radykalne zmiany gospodarcze w Ustroniu: parcelacja tutejszych folwarków i uruchomienie huty żelaza (p. niżej). Na tle gospodarki leśnej pojawiły się spory między Komorą Cieszyńską a miejscowymi góralami. Komora pozornie dążyła do zaprowadzenia racjonalnej gospodarki leśnej, w praktyce chciała tylko zadbać o własne interesy (drewno było potrzebne jako środek opałowy dla ustrońskiej huty). Spór zakończył się 14 czerwca 1800 r. zawarciem ugody: rozdzielono tereny leśne zastrzeżone dla Komory i pastwiska zastrzeżono dla górali. Komora w 1806 r. podjęła nieudaną próbę zakazania wypasu kóz.
Ciężkim okresem dla mieszkańców Ustronia były lata 1810–1815. Przemarsze wojsk z czasów wojen napoleońskich oraz kilka kolejnych lat nieurodzajów spowodowały głód, a w konsekwencji wysoką śmiertelność, co powodowało brak rąk do pracy w książęcych dobrach, a zwłaszcza w hucie. By takim sytuacjom zapobiegać na przyszłość, Komora Cieszyńska wybudowała w 1816 r. w Hermanicach magazyn zbożowy, zwany przez miejscową ludność sypanim (znacznie przebudowany, jako „Młyn na Sypaniu” funkcjonuje do dziś).