później ta funkcja zanikła. Górny Ustroń posiadał swoją pieczęć od 1702 r., Dolny od 1776 r.
Wobec zwiększania się obowiązków pańszczyźnianych chłopi zaczęli uciekać z gruntów (przykładowo w 1714 r. szacowano grunt po zbiegłym Janku Kubicy zwanym Janeczka z Górnego Ustronia, około 1740 r. do Rzeczypospolitej uciekł kowal Paweł Ogrodzky z Dolnego Ustronia). W 1766 r. wybuchło powstanie chłopskie na Śląsku Cieszyńskim. W efekcie cesarzowa Maria Teresa powołała specjalną Komisję Urbarialną, mającą się zająć sytuacją cieszyńskich chłopów. Na jej ręce skargę złożyło siedmiu przedstawicieli Dolnego Ustronia na czele z wójtem Michałem Szklorzem; osobną skargę złożył dolnoustroński młynarz Jan Sztwiertnia. Skargi napływały w kolejnych latach. Sporządzony w 1770 r. urbarz nie zmniejszył obciążeń chłopów, ale zabronił panom ich samowolne podnoszenie.