Wymagane są pod goździkiem małe pióra, podnoszące goździk, w celu uniknięcia tzw. zwisającego goździka, zakrywającego oczy.
Wzorzec wymaga, aby oczy były ciemne lub pomarańczowe. Ciemne powinny być u białych, żółtych grochowych, sercatych i siodłatych, u pozostałych – pomarańczowe. Delikatne i wąskie brwi – w zależności od koloru głowy – powinny zaś być jasne lub ciemne (od szarych aż do ciemnoszarych). Średniej długości dziób może być jasny u białych, sercatych, siodłatych i o bardzo jasnym upierzeniu, np. żółtych, rogowy u młynarzy, skowronkowatych, niebieskopłowych i grochowych niebieskopłowych, ciemny zaś u ciemno upierzonych, czarny u czarnych. Od wymagań tych są jednak pewne drobne odstępstwa. I tak: u ciemno upierzonych sercatych i siodłatych dopuszcza się ciemno zabarwioną dolną część dzioba. U czerwonych zaś nie jest wadą dziób z delikatnym nalotem.
Chociaż wymaga się by frankońskie turkoty były silne, o zdecydowanie mocnej budowie i o stosunkowo niskich nogach, to jednak powinny być harmonijnie zbudowane. Wszelkiego rodzaju zdecydowane zwężenia nie tylko psują zasadnicze linie korpusu, lecz są wysoko karane przez oceniających gołębie sędziów na wystawach.