Podobnie jest na Małych Wyspach Sundajskich, gdzie tereny tychże wysp są w większości zajęte przez małe i duże obszary górskie, gdzie dominuje rzeźba wulkaniczna. Najwyższym szczytem na tych wyspach jest Rinjani na Lomboku, który wznosi się na 3726 m n.p.m. Tereny nizinne zajmują jedynie obszary nadbrzeżne. thumb|left|300px|Timor widziany z kosmosu. Indonezyjska część Borneo także jest wyżynna, gdzie większość stanowią góry. Niziny, w większości aluwialne skupiają się w strefie nadbrzeżnej, ale wcinając się w głąb wyspy. Dotyczy to obszaru południowych. Pozostałe tereny nisko położone zajmują niewielki procent wyspy. Ze względu na wielkość Borneo, pasma górskie są masywniejsze. Najwyższym szczytem indonezyjskiej części Borneo jest Longnawan o wysokości 2988 m n.p.m. Pozostałe wyspy jak np. Celebes także są górzyste. Najwyższe wzniesienia znajdują się na obszarze Nowej Gwinei. Przez środek tej wyspy ciągnie się łańcuch Gór Centralnych, które obejmują także Paupuę-Nową Gwineę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Geografia Indonezji · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.