Opis Nośność „Tobruka” wynosiła 10 428 ton, a pojemność rejestrowa 7048 BRT i 4977 NRT. Powojenne dane wskazywały pojemność 7049 BRT i 4868 NRT. Długość wynosiła 136 metrów, szerokość 17,1 metra, a zanurzenie 8,2 metra. Napęd stanowiła trzycylindrowa maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy indykowanej 2500 KM, poruszająca jedną śrubę i zapewniająca osiąganie prędkości maksymalnej 10,5 węzła. Według innych źródeł, prędkość wynosiła 9,5 węzła. Kotły opalane były węglem.
Statki tego typu miały pięć ładowni i dwa pokłady. Ich architektura była klasyczna, tzw. trójwyspowa, z podwójnymi ładowniami na dziobie i rufie oraz centralną wyspą nadbudówek z siłownią z pojedynczym kominem na śródokręciuNa podstawie . Główna nadbudówka z mostkiem była oddzielona od siłowni trzecią ładownią, a wszystkie ładownie były wyposażone w bomy ładunkoweNa podstawie rysunków w: i . Załoga w okresie powojennym liczyła 41 osób.
Środki ratunkowe podczas wojny stanowiły cztery łodzie i cztery blaszane tratwy.