W dniach 25-26 marca 1942 roku silny sztorm i śnieżyca rozproszyły statki i okręty eskorty konwoju PQ-13 na zachód od Wyspy Niedźwiedziej. Osamotniony „Tobruk” doszedł bez przeszkód w pobliże Murmańska, lecz tam został 30 marca po godzinie 18:10 zaatakowany przez niemieckie bombowce Junkers Ju 88 i broniąc się zestrzelił jeden samolot i drugi prawdopodobnie. Został sam trafiony celną bombą, która jednak przebiła pokład, burtę nad wodą i wpadła do morza, wybuchając dopiero w wodzie, nie czyniąc większych szkód. Pod koniec „Tobruk” był osłaniany przez radziecki niszczyciel. 31 marca statek dotarł na redę Murmańska. 3 kwietnia wieczorem „Tobruk” wszedł do portu, lecz wkrótce po zacumowaniu, około godziny 20 został zbombardowany, i na skutek bliskiego wybuchu bomby, która rozerwała prawą burtę obok rufowych ładowni, osiadł rufą na dnie przy nabrzeżu (według innych źródeł, statek zbombardowano 4 kwietnia), . Bomba wywołała też pożar, ugaszony przez napływ wody. Statek mimo to rozładowano z pomocą nurków, a 24 kwietnia podniesiono i odholowano, lecz z powodu tylko prowizorycznego załatania dziury drewnianym plastrem, osadzono następnie rufą na płyciźnie. Dzięki wysiłkom części załogi utrzymywano częściową pływalność statku, uznanego już za stracony, i odpompowywano wodę przeciekającą do maszynowni.