Głównymi budulcami były kamień, drewno i glina. Sposób ciosania kamieni zachował się z czasów neolitu, kamieni używano do stawiania fundamentów, murów i cokołów. Z cegły suszonej zazwyczaj budowano dekoracje. Jej wymiary wahały się od 52×35×15 cm do 52×52×15 cm. Ściany od wewnątrz wygładzano gipsem i dekorowano malarstwem lub ortostatami (zwyczaj zaczerpnięty z architektury syryjskiej). Niekiedy z kamieni w dwóch kolorach na ścianach układano szachową mozaikę. Taki sam wzór spotykany jest też na posadzkach. Oprócz kamienia do wykładania posadzek używano też drewna. Pokrycia dachowe wspierano na drewnianych belkach. Dachy budowli były płaskie, w budowlach skalno-pieczarowych stosowano sklepieniaA. Mierzejewski, Sztuka starożytnego Wschodu, t. 2, s. 204–205..
Planowanie miast thumb|Ruiny cytadeli w Tuszpie