Antoni Maria Feliks Tułaba, właśc. Antoni Tułaba (lt. Antanas Tulaba) (ur. 1873Józef M. Rafael Wojciechowski: Pisma wybrane. Dzieło Bożego Ratunku. Mariawicki znak czasu. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 2003, s. 117. w okolicy MeteliMistrzyni Ducha. W 120. Rocznicę Objawienia Dzieła Wielkiego Milosierdzia. TOM II. Wydawnictwo Kościoła Katolickiego Mariawitów, Felicjanów 2013, s. 103., zm. 12 lub 13 października 1944 w Kownie) – biskup Kościoła Katolickiego Mariawitów na Litwie. Do 1905 r. duchowny rzymskokatolicki diecezji augustowskiej. Wraz z księdzem Józefem Hrynkiewiczem, współorganizator ruchu mariawickiego w guberni suwalskiej, na Litwie i Łotwie. Inicjator misji mariawickiej w guberni kowieńskiej.
Życiorys Był pochodzenia litewskiego. W 1891 r., po ukończeniu gimnazjum w Suwałkach wstąpił do seminarium duchownego w Sejnach, które ukończył w 1896 r. W tym samym roku przyjął w Warszawie święcenia kapłańskie. Początkowo posługiwał w Olicie. Z mariawityzmem zetknął się podczas pobytu na kuracji w Nowym Mieście nad Pilicą. 17 września 1899 r. rozpoczął nowicjat w niejawnym wówczas Zgromadzeniu Kapłanów Mariawitów.