Wymagano również aby w nowej konstrukcji użyto dwóch silników turbowałowych General Electric T700-GE-700, takich samych jakich użyto w transportowym Sikorsky UH-60 Black Hawk. Dzięki takiemu rozwiązaniu spodziewano się zmniejszenia kosztów eksploatacji i obsługi. Nowa maszyna miała również zapewnić przeżycie załodze przy upadku na ziemie z prędkością 12 m/s. Do konkursu stanęły Bell Helicopter Textron, Boeing Vertol, Hughes Aircraft Company, Lockheed Corporation i Sikorsky Aircraft Corporation. 22 czerwca 1973 roku ogłoszono, że finalistami zostały konstrukcje Bella i Toolco Aircraft Division koncernu Hughes Aircraft. Obie firmy podpisały kontrakty na zbudowanie swoich prototypów. Maszyna Bella otrzymała oznaczenie YAH-63 a Hughesa YAH-64.
Projekt 31 stycznia 1975 roku ukończono budowę prototypu przeznaczonego do prób naziemnych. 1 października tego samego roku do swojego pierwszego lotu wzniósł się prototyp oznaczony numerem 74-22246, 21 grudnia do prób w locie dołączył drugi prototyp YAH-63 (73-22247). Było to istotne dla Bella, ponieważ w czerwcu 1976 roku pierwsza z maszyn przeznaczona do prób w locie uległa rozbiciu podczas lądowania. Kontynuowano dalsze testy, włączając do lotów jeden z prototypów początkowo przeznaczonych tylko do prób naziemnych.