W ramach przeciwdziałania skutkom wielkiego kryzysu kontrakty na budowę ośmiu niszczycieli otrzymało sześć stoczni: prywatne Bethlehem Steel w Quincy i Bath Iron Works w Bath w stanie Maine oraz stocznie marynarki w Nowym Jorku, Bostonie, Filadelfii i Puget Sound (stan Waszyngton).
Budowy okrętów rozpoczęto w latach 1932–1934, zaś wejście do linii miało miejsce w latach 1934–1935. Pierwszy niszczyciel tego typu USS "Farragut" (DD-348) wszedł do służby w marcu 1934, zaledwie miesiąc później położono stępkę pod USS "Mahan" (DD-364), pierwszy okręt następnego typu amerykańskich niszczycieli.
Wszystkie osiem jednostek typu spędziło okres II wojny światowej służąc na Pacyfiku i biorąc udział w większości akcji US Navy na tym froncie. Żaden z nich nie został utracony w wyniku działań przeciwnika, ale trzy zatonęły w nieszczęśliwych wypadkach: jeden wszedł na skały przybrzeżne podczas działań na Aleutach, dwa zniszczył tajfun w rejonie Filipin. Pozostałe zostały po zakończeniu wojny wycofane z linii i w latach 1946–1947 sprzedane i złomowane.