Ostrzeżony przez działaczkę anarchistyczną Zofię Ławrową o represjach carskich wobec działaczy lewicowych początkowo przełożył swój przyjazd na luty 1906, następnie zaś zupełnie z niego zrezygnował.
Anarchiści rosyjscy przygotowywali również własne broszury propagandowe, które – ze znacznymi trudnościami – przygotowywali w tajnych drukarniach. W 1905 w Białymstoku powstała drukarnia Anarchia, wyposażona w czcionki i farbę zdobytą w czasie napadu na drukarnię w Wilnie. Działał ona kilka miesięcy, do likwidacji przez policję. Podobna była historia drukarni w Kuryłówce koło Kijowa, gdzie redagowane było pismo Alarm (oryg. Nabat). Drukarnia działała do sierpnia 1905. Jeszcze krócej działała podobna organizacja na Krymie, powołana do życia i zlikwidowana w 1906, po publikacji czterech numerów pisma Krymski Kurier; nieco dłużej przetrwała drukarnia ukryta w pieczarze koło Jałty, powstała w tym samym roku. W drugiej połowie 1906 w Moskwie powstała drukarnia anarchistów-indywidualistów. Działacze anarchistyczni mogli również korzystać z prywatnych drukarni, których właściciele sympatyzowali z lewicą socjalistyczną. Dzięki temu powstawanie publikacji anarchistycznych zostało tylko częściowo zahamowane przez represje władz.