Przygotowywali się oni nie tylko do walki z caratem i burżuazją, ale i do polemik z działaczami partii socjalistycznych.
Działalność terrorystyczna anarchistów rosyjskich Zgodnie z koncepcją propagandy czynem działalność terrorystyczna zajmowała istotne miejsce w programach organizacji anarchistycznych. Wiązała się ona z założeniem, iż klasy panujące nie zrezygnują z dominacji dobrowolnie, toteż należy zmusić je do tego, między innymi poprzez akty przemocy indywidualnej. Terror był również traktowany jako środek zdobywania funduszy na bieżącą działalność. Stosując tę metodę walki, anarchiści rosyjscy odwoływali się do jej teoretycznych uzasadnień obecnych w pismach M. Bakunina i P. Kropotkina.
Stanowisko anarchistów rosyjskich wobec metod terrorystycznych nie było jednolite. Przy zasadniczej zgodzie co do celów tego rodzaju taktyki (zastraszenie klas posiadających, zachęta do walki rewolucyjnej dla robotników i chłopów), po 1905 doszło w tym zakresie do wyraźnego podziału. Anarchokomuniści i anarchosyndykaliści opowiedzieli się za "terrorem osobowym", tj. likwidowanie konkretnych osób związanych z rządem i kręgami kapitalistycznymi, szczególnie tych, które cieszyły się szczególnie złą sławą wśród robotników i działaczy lewicowych.