Patogeneza SRRMD nie jest w pełni poznana. Proponowane hipotezy obejmują m.in. występowanie tych ruchów jako wariant rozwojowy, mający na celu stymulację układu przedsionkowego, która pobudza rozwój motoryczny. Możliwe jest także nieświadome naśladowanie przez dziecko kołyszących bodźców z okresu prenatalnego (np. bicie serca matki). Bierze się także pod uwagę zaburzenia związane z fragmentacją snu i niestabilnością fazy REM, a także osłabione hamowanie GABA-ergiczne.
SRRMD częściej występuje u dzieci z:
zaburzeniami neurorozwojowymi (autyzm, ADHD, zespół Smith–Magenis, zespół Downa) zaburzeniami snu (bezdech obturacyjny, parasomnie) zaburzeniami afektywnymi.
Diagnostyka
Rozpoznanie jest kliniczne, często wspierane na domowych nagraniach incydentów. Kryteria diagnostyczne ICSD-3 obejmują:
powtarzalne, stereotypowe, rytmiczne ruchy dużych grup mięśni, w tempie ok. 1 na sekundę, występowanie głównie podczas snu/zasypiania, ruchy muszą powodować znaczne zaburzenia snu,upośledzenie funkcjonowania w ciągu dnia, bądź rzeczywiste lub potencjalne ryzyko urazu.
Wideopolisomnografia jest wskazana, gdy obraz kliniczny jest niejednoznaczny lub podejrzewa się padaczkę lub inne zaburzenia snu.