Z inspiracji radziwiłłowskiej przygotowano manifest w którym zarzucono mu, że „od wieku” nie bywał na sejmikach w Brześciu Litewskim, nie był nigdy tutejszym posesjonatem, a został wybrany pod naciskiem swego regimentu stacjonującego w pobliskim starostwie kamienieckim. Protest nie został uwzględniony, a Sołłohub bez sprzeciwów uzyskał funkcję marszałka Trybunału Litewskiego. Dnia 9 grudnia kupił od Poniatowskiego podskarbiostwo litewskie za sumę 400 tysięcy złp.
Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnymKonfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 35., a elekcję Leszczyńskiego we wrześniu tego roku podpisał ze Żmudzią. Po wkroczeniu wojsk rosyjskich interweniujących przeciwko Leszczyńskiemu wyjechał do Prus Książęcych. Konfederaci litewscy zawiązali w Wilnie związek generalny w obronie króla Stanisława, wezwali senatorów i ministrów, a imiennie jedynie Sołłohuba, do złożenia przysięgi na konfederację. Jan Michał utrzymywał kontakty z konfederatami, zawiadomił ich m.in. o zamiarze Leszczyńskiego przbycia do Rzpltej z Prus Książecych, gdzie znalazł on schronienie po upadku Gdańska.